اين مقدمه مىگوئيم : معناى استصحاب نبوت عبارتست از استصحاب بقاء ما جاء به النبى السابق . به عبارت ديگر وقتى مىگوئيم : نبوت فلان نبى را استصحاب كن يعنى همان گونه تا حال به جميع احكام و دستورات او متعبد و بدين او متدين بودى الآن هم كه زمان شك است به بركت استصحاب بر تو واجب است تدين به همان دين و تعبد به همان احكام . و خلاصه بنا را بر همان يقين سابق بگذار اينست معناى استصحاب نبوت و گرنه چنان كه در مقدمه ذكر شد نبوت به معناى اول و دوّم استصحاب بردار نيست چون شك‌بردار نيست بلكه اوّلى در جميع عوالم وجود ثابت و پايدار است و دوّمى هم تا زمان حيات آن پيامبر استوار است و از آن پس مقطوع الارتفاع است مگر آنكه از طريق اوصياء آن نبى يكى پس از ديگرى ادامه يابد و وقتى كه معناى استصحاب نبوت را دانستيم اى وجوب التدين بجميع ما جاء به النبى السابق . خواهيم گفت : ما مسلمانها معتقد هستيم [ بطور قطع و جزم صددرصدى لا ريب فيه بوجه من الوجوه ] به اينكه از جملهء ما جاء به النبى السابق و بلكه من اعظم ما جاء به النبى السابق عبارتست از اخبار به نبوّت نبى اسلام و بشارت به طلوع خورشيد عالمتاب اسلام و اين عقيدهء قاطع را از نص قرآن [ كه حقانيت و صدق آن و وحى آسمانى بودنش را در علم كتاب با براهين مختلفه اثبات نموده و بدان يقين كرده‌ايم ] دريافت نموده‌ايم آنجا كه خداى حكيم از زبان جناب عيسى ( ع ) اين‌چنين حكايت مىكند : انّى رسول الله اليكم مصدقا لما بين يدى من التورية و مبشرا برسول يأتى من بعدى اسمه احمد . و با قطع به اين مطلب هم خواهيم گفت : ما جاء به عيسى ( ع ) من الاحكام